می خواهم در سرزمینی باشم
که آبی ..
دریایی نباشد
و هیچ کشتی در انتظارم نمانده باشد
می خواهم به درختی تکیه دهم
که رشدش.. اندیشه من باشد
و میوه اش
خوراک تنهایی ام
تو این سرزمین را می شناسی؟
مرا با خود به آنجا ببر
مرا با خودببر
تنهایی ام تشنه است
.
آه........اکنون آدمکها از کدامانید ؟
مصلحت بینان کوته فکر...از اخلاف غزالی
یا...بلند اندیشگان از تیره مستان خیام اید ؟
کدامانید در آینده تاریخ ؟
کدامانید در آئینه ایام ؟
از تو می پرسم ای شاگردک حافظ
ای قدح نوشیده ی هشیار...ای آشفته ی آرام
جای تو میخانه باید بود یا مسجد ؟
مذهب تو کفر خواهد بود یا اسلام ؟؟
.
کیست ؟ کو می گفت
زندگی تکرار موهوم حوادث نیست
و تاریخ غبار آلوده هرگز بر نمیگردد
پس ...
این صدای ضجه های کیست؟
نقش های پای شلاق است
زخم های خون چکان تو..مگر از چیست ؟
کیست ؟ کو میگفت
زندگی تکرار موهوم حوادث نیست
این چنین بی زنگ..فریاد و غریو زنگیان خیزد
از درون کوه اندام اسیر تو
این تحیر در نگاه تو
آن سوآل بی جواب قرنهای رفته در خواب است
یک سر زنجیر اینک
بسته بر پای ضعیف توست
وحالا تو
کارهای ناتمامت را
بدست شسته از آزادگی ..از نام
میدهی انجام.
.
کوچه باغی است که از خواب خدا سبز تر است
و در آن عشق به اندازه پرهای صداقت آبی است
می روی تا ته آن کوچه که از پشت بلوغ
سر به در می آرد
در صميميت سيال فضا
کودکی می بينی
رفته از کاج بلندی بالا
جوجه بردارد از لانه نور
و از او می پرسي:
- راستي؛ خانه سهراب کجاست ؟؟؟
.
نظرات ()
